beyaz güller açtı bahçelerde, sevdiğin.. ya o karanfil, baygın kokulu çiçek. gel yalnızlık bahçeme beyazlar giyin, anladım ki bu ömür sensiz geçmeyecek.
Bir ateşim yanarım külüm yok dumanım yok sen yoksun mekanım belli değil zamanım yok fırtınalar içinde beni yalnız bırakma benim senden başka sığınacak limanım yok bir tanem.
Sevgili için yaşamaktır. Onun eli, kolu, gözü, kalbi olmaktır. Ama artık onun bir şeyi olunmadığı bir zaman ölmesini bilmektir! Sevmek, vermektir. Sevmek sevdiği için almasını bilmektir. Almamaya yemin ederek vermektir. Ama almalarda kurtaracaksa sevgiliyi almasını bilmektir sevmek! Sevmek, tükenmektir. Sevmekten ölürken tekrar varolmaktır.