Annemle babam küçükken hep kavga ederlerdi cam çerçeve inerdi biraz büyüdüm ayrıldılar en çok anne ihtiyacım olduğunda yoktu hep gider gelirdim İzmir-Fethiye arası çocukluğum o yolda geçti 5 ay sonra askerim dedim ki annem oğlu olduğunu bilsin gideyim onun yanında kalayım gittim 2-3 ay kaldıktan sonra git demeye başladı o dönem fethiye'de bir kıza aşık oldum kız da bana karşı boş değil tabi annemle kavga gürültü derken aşık olduğum kız evim gibi oldu gözlerinin içine baktığımda evime varmış gibi hissediyodum şimdi İzmir'deyim ne anam var ne sevdiğim kız anam istediği hayatı yaşıyor aşık olduğum kızın 2 senelik düzenli ilişkisi var. Çok az kaldı kavuşacağız Yüce Rabbim
Hayatta sağdı ama onun içini öldürdüler umut ışıklarını söndürdüler bir hevesdi geçti beni benden etti aldı dünya malı dünyada kaldı baktım olmuyor yaşamakla yüreğim dolmuş acılarla ben çok sevdim olmadı kader bize gülmedi kaderi batsın bizi yerden yere vurdu rüzgar bizi göklere savurdu bir uçurum misali düştük biz hayata küstük şimdi bırakın beni adımı anmayın acılar diner ömür biter
Heyatin her gununu dolu dolu yasamak istemisdim sadece. Ama yeqin dunyaya çox agir geldim heqiqeten intihar bir çare olsaydi çoxdan ozumu oldurmusdum ama....nem eehh insane bilmir ne etsin