En ulaşılmaz noktalara, çıkılmaz doruklara vardırdın benliğimi. Terkedilmiş bir limanda kendi halinde bekliyen köhne gemilerimden gizli denizleri açtın. Ben o maviliğin yolcusuyum şimdi, en sıkılmaz yolcusu. Adın bir dönülmezliğin simgesi artık, sen sözcükleri ölümsüz kılansın. Sen umudun, sen yaşamın, sen özlemin, sen hayatın adısın. Ve senin adını anmak bile, tarif edilemez bir sevinç yayıyor içime. Şimdi yaşamayı seviyorum işte. Çünkü içimde sen varsın.
Sanırım matematiğim zayıf, hayatımdan yanlış insanları bir türlü çıkaramıyorum!
Bazen sarılmak, kurabileceğin tüm cümlelerden daha kıymetlidir.
Kazanması yıllar süren, kırılması saniyeler alan ve dağıldıktan sonra tekrar toparlaması için ömür gereken şeye; güven denir.
Neyi feda edersen, o sana ihsan edilir. Neye kıyamazsan, onunla da sınanırsın.
Sevmenin dini, dili, ırkı yoktur. Çünkü gönüller sadece sevdiklerine iman ederler. Aşkın kıblesi, sevgilinin durduğu yerdir!
Herkes dudağında severken seni, ben sol yanımda hissedip sevmiştim seni.
Tebessüm etmenin bile sadaka olduğu bir dini yaşıyoruz, hamd olsun Allah'a!
Hiç kimseyi yargılamayın. İnsanların içindeki yangınları, savaşları, acıları, ölümleri bilemezsiniz. Anlamaya çalışın, yardım edin, dinleyin ama asla yargılamayın. O insanın geçtiği yolları bilmeden onun yolunu kınamayın. Ya yardımcı olun yada uzak olun.
Bizim kapımız kapanmaz asla. Kıymet bilene, iyiye güzele, sevgiye, barışa, dört mevsim aralık'tır insan olana.