Özlem Mesajları Sayfa 3

Gurbete ilk geldiğimde birkaç ay sürer, alışırım demiştim. Alıştım da, ama özlemek geçmedi. Akşamları pencereden yabancı sokaklara bakarken aklım hep bizim evin ışığında. Bir gün dönüp o ışığın altında hepinizle çay içeceğim.

Dostum, seninle saatlerce hiçbir şey yapmadan oturabilirdik ve hiç sıkılmazdık. Şimdi herkesin işi, evi, telaşı var, bir araya gelmek için ay sayıyoruz. Yine de biliyorum ki buluştuğumuzda kaldığımız yerden devam edeceğiz. O günü iple çekiyorum.

Aramızdaki yol uzun, bilet pahalı, izinler kısa. Bütün bunları biliyorum ve yine de her gece sana kavuşmanın hesabını yapıyorum. Takvimde işaretlediğim güne az kaldı. O gün terminalde seni görünce muhtemelen hiçbir şey söyleyemeyeceğim, sadece sarılacağım.

Kardeşim, sen askere gideli evin neşesi eksildi. Annem her yemekte senin sevdiğin şeyleri sayıyor, babam belli etmiyor ama telefonu elinden bırakmıyor. Ben de arada odana girip eşyalarına bakıyorum. Sağ salim dön, sofrayı sana kuracağız.

Nineciğim, senin evinin kokusunu hiçbir yerde bulamıyorum. Sobanın üstündeki çaydanlık, pencere önündeki sardunyalar, bana uzattığın sıcak ekmek. Çocukluğumun en güvenli yeri orasıydı. Ellerinden öpüyorum, yakında kapını çalacağım.

Seninle her gün konuşuyoruz ama bu özlemi dindirmiyor. Sesini duymak güzel, yüzünü görmek güzel, ama elini tutmak başka. Bir masanın iki ucunda oturup aynı çaydanlıktan çay içmeyi özledim. Bu ayrılık bitince bunu her gün yapalım.

Yeni şehirde her şey yolunda, işim iyi, evim rahat. Ama akşam eve gelince anlatacak kimse olmuyor. Seninle paylaşmadığım sevinç yarım, anlatmadığım dert ağır kalıyor. Keşke mesafeler olmasa da her akşam kapını çalabilsem.

Oğlum, senin için en iyisini istedik, o yüzden uzaklara gitmene ses çıkarmadık. Ama bir anne babanın kalbi, çocuğu neredeyse orada atar. Sabah kalkınca ilk seni düşünüyoruz, gece yatarken son seni. Yolun açık olsun, biz hep buradayız.

Bugün eski bir albüm karıştırdım ve saatlerce oturduğum yerden kalkamadım. Her fotoğrafta bir ses, bir koku, bir kahkaha saklıymış. En çok da senin o çocuksu gülüşüne takıldım. O günlere dönemeyiz ama yeni fotoğraflar çekebiliriz, gel artık.

Seni özlediğimi söylemek sana yük olsun istemiyorum. Orada işin gücün, kendi yorgunluğun var, biliyorum. Sadece bir yerde biri seni düşünüyor ve iyi olmanı diliyor, bunu bil. Geldiğinde anlatacaklarımı bir kenara yazıyorum.

Lise arkadaşım, yıllar oldu görüşmeyeli. Geçen gün okulun önünden geçtim, kantindeki sıramızı, kaçamak güldüğümüz dersleri hatırladım. Hayat hepimizi bir yere götürdü ama o günlerin yeri bende hep ayrı. Bir kahve içelim, kaldığımız yerden anlatalım.

Gemide, denizin ortasında geçen haftalarda insan en çok evin sesini özlüyor. Çocukların koşturması, televizyonun sesi, mutfaktan gelen tabak şıkırtısı. Burada sadece dalga var. Limana girdiğimizde ilk sizi arayacağım, hepinizi çok özledim.

Seninle son vedalaştığımız günü tekrar tekrar düşünüyorum. Otogarda el sallarken gülmeye çalışıyordun ama gözlerin dolmuştu. Ben de arkamı dönene kadar tuttum kendimi. Bir dahaki sefere el sallamak yok, karşılamak var.

Ablam, sen evlenip başka şehre taşındığından beri bu ev bir kişi eksik. Sabahları banyo sırası kavgamızı, gece yarısı mutfak baskınlarımızı özlüyorum. Senin mutlu olduğunu bilmek içimi rahatlatıyor. Yine de arada bir gel, annem de ben de çok seviniriz.

Hastanede yattığın günlerde ziyaretine istediğim kadar gelemiyorum ve bu beni üzüyor. Evde her şey seni bekliyor, koltuğun, bahçen, sabah çayın. Sen iyileşmeye bak, gerisini biz hallederiz. Seni çok özledik, bir an önce aramıza dön.

Çocukken yaz tatillerinde köye gelirdik, sen bizi yolun başında beklerdin amca. Şimdi o yoldan geçmeyeli çok oldu ve içimde bir eksiklik var. Bu yaz çocukları da alıp geleceğim. Senin anlattığın hikâyeleri onlar da dinlesin istiyorum.

Eski iş yerimden ayrılalı aylar oldu ama öğle aralarındaki sohbetlerimizi unutamıyorum. Yeni yerim güzel, insanlar iyi, yine de o masadaki samimiyeti arıyorum. Sizinle çalışmak işi iş olmaktan çıkarıyordu. Bir akşam hep beraber toplanalım, özledim hepinizi.

Sana uzun zamandır yazmadım, çünkü ne diyeceğimi bilemedim. Araya zaman girdi, biraz da çekingenlik. Ama bugün seni çok özlediğimi fark ettim ve daha fazla beklemek istemedim. Müsaitsen bir ara sesini duymak isterim.

Gece nöbetinde herkes uyurken insan en çok sevdiklerini düşünüyor. Şu an evde ışıklar sönmüş, sen uyumuşsundur diye hayal ediyorum. Üstün açık mı, pencereyi kapattın mı diye merak ediyorum. Sabah olsun da eve gelip seni göreyim.

Özlem bana sabretmeyi öğretti ama sabrın da bir sınırı var. Seni fotoğraflardan, mesajlardan, kısa telefon konuşmalarından takip etmek istemiyorum artık. Yanında oturup yüzündeki ifadeyi izlemek istiyorum. Bu yüzden biletimi aldım, cuma akşamı oradayım.