Aşk Mesajları Sayfa 3

Bazen seni izliyorum, sen fark etmiyorsun. Kitap okurken kaşlarını çatışını, telefonda konuşurken elini sallayışını. O küçük hâllerin benim için o kadar tanıdık ve o kadar kıymetli ki. Seni sevmek biraz da bunları ezbere bilmek demek.

Sana söz vermeyi seviyorum çünkü tutmak hoşuma gidiyor. Bugün de bir söz veriyorum: seni dinleyeceğim, anlamaya çalışacağım ve hata yaptığımda bunu kabul edeceğim. Kusursuz olamam ama yanında dürüst olurum. Bunu hak ediyorsun.

İnsan sevdiğine en çok ne zaman ihtiyaç duyar diye düşündüm. Mutluyken paylaşmak için, üzgünken yaslanmak için, sıradan bir günde sadece yanında olsun diye. Ben üçünde de seni istiyorum. Demek ki mesele gerçekten sensin.

Aramızda kilometreler var ama sana duyduğum his bir adım bile geri gitmedi. Günümü sana anlatmadan uyuyamıyorum, senin gününü dinlemeden de içim rahat etmiyor. Mesafe zor, bunu inkâr edemem. Ama sen buna değersin.

Seninle geçen yıllara bakınca en çok gülüşlerimizi hatırlıyorum. Zor günler de oldu elbette, ama onları bile birlikte atlattığımız için güzel hatırlıyorum. Yanımda sen olunca yük hafifliyor, sevinç çoğalıyor. Hayat arkadaşlığı tam olarak bu olmalı.

Bana sevgini hiç büyük laflarla anlatmadın. Sabah bıraktığın notla, akşam sorduğun nasılsın sorusuyla, geç kaldığımda ışığı açık bırakmanla anlattın. Ben o dili çok iyi anlıyorum. Ve aynı dilde sana cevap vermek istiyorum.

Sana bir itirafım var: seni sevdiğimi söylemekten hâlâ biraz utanıyorum. Çünkü kelime, hissettiğimin yanında çok küçük kalıyor. Ama söylemezsem içimde kalacak. O yüzden utana sıkıla da olsa yazıyorum, seni çok seviyorum.

İyi bir gün geçirdiğimde ilk seni arıyorum, kötü bir gün geçirdiğimde de. Demek ki hayatımın hem kutlaması hem tesellisi olmuşsun. Bunu sana hiç bu kadar açık söylememiştim. Bilmeni istedim.

Seninle tanışmadan önceki hayatım kötü değildi ama biraz renksizdi. Sen gelince aynı sokaklar, aynı kahve, aynı akşamlar başka bir tat kazandı. Hiçbir şey değişmedi aslında, sadece yanıma sen eklendin. Meğer eksik olan buymuş.

Sana güvenmek benim için kolay olmadı, bunu biliyorsun. Sabırla bekledin, acele ettirmedin, her adımımda yanımda durdun. Bugün sana rahatça yaslanabiliyorsam bu senin emeğin. Bu sabrın için sana ömür boyu teşekkür edebilirim.

Aşkın heyecan olduğunu söylerler, haklılar. Ama bence asıl güzel yanı, heyecan dinince geriye kalan o sakin bağlılık. Seninle o kısma geldik ve ben burayı çok sevdim. Elimi tuttuğunda kalbim artık hızlanmıyor, yavaşlayıp huzur buluyor.

Dün gece uyurken sana baktım. Günün bütün telaşı yüzünden silinmişti, sadece sen kalmıştın. O an içimden bu insanı korumak, mutlu etmek, hiç üzmemek istiyorum diye geçirdim. Her zaman başaramasam da niyetim hep bu.

Yaşlandığımızda nasıl olacağımızı hayal ediyorum bazen. Sen yine aynı şakalara güleceksin, ben yine anahtarlarımı kaybedeceğim. Saçlarımız beyazlayacak ama birbirimize bakışımız aynı kalacak. Bu hayalin gerçek olması için her gün biraz çaba harcamaya razıyım.

Sana çok şey borçluyum ama en çok cesaretimi. Vazgeçmek üzereyken arkamda durdun, kendime inanmadığımda sen inandın. Bugün geldiğim yerde senin payın büyük. Seni sevmemin bir sebebi de bu: yanında daha iyi biri oluyorum.

İlk buluşmamızda ne konuştuğumuzu tam hatırlamıyorum. Ama eve dönerken yüzümdeki o şaşkın gülümsemeyi çok iyi hatırlıyorum. Aradan bunca zaman geçti, o gülümseme hâlâ aynı yerde duruyor. Sebebi de hâlâ sensin.

Bazı günler çekilmez biri oluyorum, farkındayım. Sen o günlerde bile sesini yükseltmeden yanımda kalıyorsun. Bunun ne kadar büyük bir sevgi olduğunu sonradan anlıyorum. Sana hem teşekkür hem de kocaman bir sarılma borçluyum.

Seni sevmek bana sabretmeyi, dinlemeyi, paylaşmayı öğretti. Eskiden hep kendi bildiğimi okurdum, şimdi önce sana bakıyorum. Bu değişimi zorla yapmadım, kendiliğinden oldu. Demek ki doğru insan, insanı fark ettirmeden güzelleştiriyor.

Bugün sıradan bir gün, özel hiçbir şey yok. Yıl dönümü değil, doğum günü değil, bir kutlama yok. Ben yine de sana seni sevdiğimi yazmak istedim. Çünkü bunu söylemek için takvime bakmam gerekmiyor.

Hayat bazen ikimizi de çok yoruyor ve birbirimize yeterince vakit ayıramıyoruz. Ama şunu bil, konuşamadığımız günlerde bile aklımın bir köşesinde hep sen varsın. Yoğunluk geçer, işler biter, sen kalırsın. Benim için değişmeyen tek şey bu.

Sana uzun uzun yazmak istedim çünkü kısa cümlelere sığmıyorsun. Gülüşünü, inadını, merhametini, sabah mahmurluğunu, hepsini ayrı ayrı seviyorum. Bir insanın bu kadar çok yanını sevmek mümkünmüş, seninle öğrendim. İyi ki benimsin, iyi ki seninim.