İki sebepten insanlara güvenmem; ya güvenecek kadar tanımıyorumdur, ya da güvenmeyecek kadar tanıyorumdur!...
Ay doğarken bir söğüdün arkasından, gül yüzünde sisli bir esintiyle, akşamın göçüsüne hüzün serperek ve yağmurdan geceye perdeler çekerek beni düşün unutma?
Sayısız hevese, sayılı nefes harcadın. Herkese yetiştin, kendine geç kaldın. Değdi mi?
Ulan, biz bugüne kadar kaç bomba imha ettik be! İşimi bana mi öğretiyon, lavuk! Kes şu mavi teli!
Bazen, konuşmamak daha iyi hissettirir. Hiçbir şekilde. Hiçbir şey hakkında. Hiç kimseye.
Sizin de paylaşmak istediğiniz güzel bir mesaj varsa, hemen gönderin ve onaylandıktan sonra sitede yayınlansın.
Mesaj Gönder