İnsanlar başaklara benzerler, içleri boşken başları havadadır, içleri doldukça eğilirler. (Montaigne)

Biz yabancıyken sevdik birbirimizi, can olmuşken ayrıyız.

Bilmezdim bu aşkın seni yolundan Beni solumdan edeceğini...

Aşkın büyüsüne kapılmak kolay, ama çözmek için bir mühendis olmak gerekiyor!

Ne dersen de yine aynı can yakıcı sözler yazacak eee ozaman seni sevmek ne kadar güzel biliyor musun anla vazgeçmicem senden kafana tok süleyman

Ben ki senin icin dünyalari yakacaktim. Sen tutup beni yaktin NEFRETIMSIN!

Elimden gelen bir şey değildi, kalbimden geldi sevdim.

Sevmek Seninle Güzel Sevilmek Güzel Sözlerinle Güzel Sen bana O Güzel Tebessumunle Bak herzaman Bende Yaşamak için Savaşayım Bu Zalim Hayatta Sevgilim.

Kısa Süreli Yalnızlıklarımda Zehirlediğin Kalbime bakıp Ağladım şimdi yaşamak için sebepmi Arıyayım Yoksa öLüm için Nedenmi Arıyayım?

Razıyım Sorgusuz Tutuklanmaya Eğerki beni Seviceksen kalbinde Bir ömür Müebbet yatmaya..